blog of Iet Langeveld

fotograaf: jan willem maris

eind 2008 een nieuw begin

4 lissese kunstenaars (eliza kopec, wout ruigrok, dorte rasmussen en iet langeveld) hebben onlangs een prachtige ruimte betrokken in lisse, gelegen aan de heereweg, in de oude heemskerk-garage. er zijn werkplekken, een gezamenlijke ruimte voor activiteiten en exposities, een heusche bar en zelfs een toilet. en een zee van tl-licht. en verwarming. genieten dus!

we zijn druk bezig de ruimtes, het werk en onszelf toonbaar te maken, om hopelijk begin maart met een knal te kunnen openen voor publiek.

tot die tijd zijn we ook open (als we er zijn uiteraard)

misschien tot ziens?

het portret op doek is vandaag af gekomen, het portret erachter blijft een leven lang in beweging. beiden eigen werk.

dochterlief, 16 jaar. 80x100cm acryl op doek.

veel gezelligheid, muziek, mensen, verf, hout en andere zaken. beetje koud maar vele laagjes en een beetje doorwerken doen genoeg.

kortom: Lisse Leeft! wat mij betreft voor herhaling vatbaar.

op de foto: iet langeveld in duet met wout ruigrok. foto is gemaakt door Jan van Rooyen.

afgelopen weekend hield vriendin en collega Esther Barend open atelier in Eersel. naast het gezellige weerzien en de fantastische gastvrijheid was daar de prachtige ruimte waar haar werk zich geweldig tentoonstelde.

zelf heb ik haar man Ben geportretteerd. live in haar atelier. genieten natuurlijk :)

ik zoek Ron Middelkoop uit Lelystad, hij heeft op een van mijn blogs gereageerd maar ik kan hem niet beantwoorden zonder zijn telefoonnummer of e-mailadres. als hij reageert via het envelopje op elke pagina van mijn site (behalve op deze pagina) zal zijn boodschap vanzelf in mijn mailbox komen en kan ik contact met hem opnemen.

daar ben ik weer

afgelopen donderdag 10 juli was dan (eindelijk) de uitzending van 'mijn' programma. omdat ik zelf mee gedaan heb wist ik natuurlijk al wat en hoe er gefilmd was, maar toch was het spannend om te zien wat de mensen van het programma ervan gemaakt hadden.

t viel mee :), alles mooi in beeld gebracht, de spanning mooi opgebouwd en met het muziekje eronder leek het allemaal heel dramatisch maar het was vooral erg leuk.

goed programma.

tblijft wennen jezelf zo in beeld te zien. en dat wildvreemden je nu aanspreken, blijkbaar wordt het goed bekeken. ik was en ben erg blij met het resultaat en met de keuze van hiddink himself. trouwens een hele aardige man. nix geen norsheid gemerkt. heb erg veel reacties gehad. heel leuk allemaal.

voor degenen die het gemist hebben en alsnog willen kijken:

http://www.bankgiroloterij.nl/web/show/id=107484/sc=ad72ee

deze foto's vond ik op een van de sponsorsites:

daar komen de russen......na een minuut of 4 door het voetbalgeleuter heenbijten verschijnt ie breeduit in beeld:

ik weet niet hoe lang deze link blijft werken, maar hier alvast een klein voorproefje van de uitzending van 10 juli as. 21.20 uur nederland 2.

de hele nieuwe serie start a.s. donderdag de 3e juli. ik heb verschillende schilderijen gezien, en ze zijn zeker allemaal de moeite van het bekijken waard!

<a target="_blank" href="http://rtl.nl/service/gemist/donderdag/">http://rtl.nl/service/gemist/donderdag/</a>
 

ITCH gaat tentoonstellen in Zeeland, bij de Kunstschouw! Hoeve Batenburg te Ellemeet.

Daniëlle Luinge, Kobe De Peuter, Iet Langeveld, Koen Pattyn en Jan Willem Maris zijn Kunstenaarscollectief Itch.

Hoewel zeker zielsverwanten, zijn zij zeer verschillend als kunstenaar, zowel in benaderingswijze als in uitdrukking. 

Van een onbehaaglijke intimiteit in gevoelige toetsen tot afstandelijke verkilling in strakke lijnen: ziedaar enkele van de haast tegen elkaar opboksende uitersten van de actuele schilderkunst die Itch vertegenwoordigt. 

Deze diversiteit, gekoppeld aan de intensiteit waarmee ze hun werk benaderen, staat in het collectief garant voor een kritische uitwisseling die erg serieus en luchthartig tegelijk is.

Dit is de kern van de Itch-ideologie. 

Elkaar tot uitersten opstuwen om zo gezamenlijk een krachtige waaier van de actuele schilderkunst op te bouwen. 

Een celebratie van verscheidenheid.

De naam Itch duidt op het schuren en prikkelen, positief en negatief, van de leden onderling, maar zeker ook van hun werk naar de buitenwereld.

Daniëlle Luinge:

"De mens staat in mijn werk centraal als een vervalsing van mijzelf. Allemaal stukken van hoe ik mijzelf zie, en vooral beleef."

Sfeer, stemming en innerlijke betekenis zijn van groot belang in haar werk. Ze houdt zich bezig met het verbeelden van het zelfbeeld.

Dit heeft zich ontwikkeld tot kijken naar waar ze uit ontstaan is, wat leidde tot een sterke notie van enig kind zijn, die heel bepalend bleek voor hoe ze in de wereld staat en er tegenaan kijkt.

Wat hier zijdelings mee samenhangt en dus ook in haar werk aangeraakt wordt, zijn symbiotische relaties, dorpssfeer, heimwee en verlan ... lees meer >>

Zes schilders van de Stichting Bollenstreek in Beeld brachten zaterdag voor Pinksteren met verf en kwast hun eerbetoon aan Six. Vandaar ook hun aantal, een woordspeling op de familienaam. Het was een van de activiteiten in het kader van het Sixjaar. Het is de bedoeling dat de zes schilderijen samen de komende tijd op verschillende plaatsen in Hillegom te zien zullen zijn. Er wordt overlegd met jan Six XI, die verbonden is aan de veiling Sotheby, over de mogelijkheden deze werken later in het jaar te veilen.

Peter Nieuwendijk, Tanja Swart, Ferdinand Wagemans, Gerard Schoenmaker, Jolanda Waasdorp en Iet Langeveld

 (FOTO: ROBERT VAN RIJN, www.robertvanrijn.nl)

hebben jullie er een idee van hoe lang het duurt voordat je vanuit lisse in voorhout komt? op de corsodag?
er zit daar een dokterspost voor spoedeisende zaken
en aangezien ik iets heel ergs spoedigs had
moest ik daar even langs, liefst nog vóór de corso in voorhout zou arriveren, aangezien ik inpakhulp had (en ik een hekel heb aan toeristen en files)

ik zal het maar verklappen: drie hele kwartieren. en dan nog mag je te voet door dat dorp al slalomend langs al die toeristen en kinderwagens, die dan ook nog sorry van je verwachten, naar de dokters, alwaar je ondanks je afspraak alsnog een nummertje moet trekken (dat doe ik al liever niet zo publiekelijk) en braaf mag gaan zitten wachten. wel een leuk model gezien en besproken trouwens, even tussendoor.

toen ik dan eindelijk aan de beurt was, en de dokter was bekomen van zijn lachstuip, en hij me binnen 2 minuten van dat vervelende ontzettend irritante ondeugdelijke achtergebleven wattenstaafwatje uit mn rechteroor heeft verlost, nog even de preek aangehoord, jaja ik wist het al.. weer verder gegaan andere dozen in te pakken.

mooi hoor die corso

tralala

twas spannend, warm en leuk gisteren in het amsterdams historisch museum. ik was aan de ene kant niet zenuwachtig (dit is mijn werk, ik sta erachter en ben er blij mee het te kunnen laten zien) maar toch.. klamme handjes, trillende onderdelen.

(ik mag nog niet verklappen wiens werk uiteindelijk door de BN-ner gekozen is en het werk wat ik uiteindelijk ingeleverd heb mag nog niet op mijn site. ik zal m plaatsen na de uitzending. en wanneer die is lezen jullie tzt hier.)

de zenuwachtigheid slaat ongenadig toe.

ik mag 1 schilderij inleveren, en heb ik er drie gemaakt. de eerste beschouw ik als snelle schets ter plaatse, om hem te 'verkennen', de tweede is een uitgewerkt olieverfportret, de derde een afreageerproject; die kop moest en zou uit mijn hoofd en ik heb acrylverf gepakt en ben snel en zonder plannen vooraf begonnen.

en die laatste ga ik morgen inleveren, dat schilderij is het meeste van mij, daar heb ik het meeste gevoel inzitten en ik vind het gewoon het sterkste. mss niet een portret wat zo 1-2-3 gekozen gaat worden, het is nl. niet zozeer een bovendebankwerk. morgen zal ik zien wat mijn 'concurrenten' hebben gemaakt (ze zijn goed, ik heb ze gegoogeld), en dan zal mr. hiddink himself een keuze maken.

route uitgeprint, jurk uitgekozen, laarzen uitgekozen, haar twijfel ik nog over.

help

het eerste (eigenlijk tweede, thuis opnieuw opgezette) portret is af. helemaal.

maar ik bleef met die kop in mn hoofd zitten en om mezelf even af te reageren een tweede (derde), nieuw, heel grof en snel portret in acryl begonnen. geen flatteuze pose. maar wel lekker, voor mij dan, qua schilderen..

ik kwast nog even door.

1 april: morgen een spannende dag. ik doe mee aan het tv-programma 'sterren op het doek' en moet naar eindhoven om een bn-ner te schilderen. samen met twee andere kunstenaars op locatie een voor ons nog geheim gehouden prominente nederlander portretteren onder het alziend oog van de camera's. glup.

gewapend met drie verschillende t-shirts, extra verf, mijn eigen penselen, een flinke dosis nuchterheid én mentale steun van mijn geliefden ga ik de strijd aan. ik zie het als een avontuur. leuk!

2 april: na een lange autorit en wat rondzoeken (hoe kan je een stadion over het hoofd zien?) uiteindelijk op de plaats van bestemming gekomen. koffie, praatje, in de schmink, geluid op (alles wat je zegt kan tegen je gebruikt worden). leuke mensen, leuke collega-schilders. hanneke groenteman is in het echt net zo leuk als op tv. ik niet vrees ik, ben zenuwachtig. toch vertrouwen in mijn eigen ding. moet gewoon iemand schilderen zoals ik altijd doe en de camera's vergeten. het blijkt guus hiddink himself te zijn. ik dacht nog even: oje en ik weet zo weinig van voetbal. maar ik kan er wel wat mee, met die kop van hem.

bibberige opzet. toch wel spannend allemaal. lekker geschilderd, veel gelachen. voor en achter de camera's met het model gepraat; dat is voor mijzelf prettig, zo kan ik een soort band opbouwen en dat werkt prettig bij het schilderen.

terugweg beduidend sneller, inclusief flitspaal.

snachts een nieuw portret opgezet. ik had een extra doek meegenomen voor het geval dat. ik heb onderweg besloten opnieuw te beginnen, had de keuze het reeds opgezette portret te verbeteren, uit te werken, maar vond in mijn foto's die ik terplekke heb mogen maken eentje met een betere compositie en had een beter idee van de man en de manier waarop ik hem uiteindelijk wil neerzetten.

volgende week hier opnames, de 22e onthulling.

heerlijk :)

wat voor mij een frustratie zou kunnen zijn:

dat we een ander denken te kennen
zuiver op haar of zijn geschreven woord
en soms niet verder lezen dan daar waar we over struikelen
en dat maar eindeloos blijven herhalen
om onszelf vooral maar gelijk te geven